ค่าเจริญพันธุ์เป็นศูนย์ สามีขนฟูทั้งหลายล้วนเป็นผู้ทรงอำนาจสูงสุด
เธอข้ามมิติมาเป็นตัวละครที่มีค่าเจริญพันธุ์เป็นศูนย์และพลังจิตต่ำในนิยาย เพื่อเปลี่ยนชะตากรรม ซื่อหลานจึงหนีไปเป็นผู้คุมเรือนจำในดาวดวงห่างไกล ที่นี่เป็นเรือนจำที่คุมขังผู้ทรงพลังระดับสูงที่พลังจิตล่มสลาย ผู้คุมคนก่อนๆ ทนงานหนักไม่ไหวจึงหนีไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงคู่มือการจัดการเรือนจำที่เต็มไปด้วยข้อความตัวหนาสีแดง นักโทษหมายเลขหนึ่งเป็นสิงโตขาวที่องอาจน่าเกรงขาม เป็นนายพลตรีที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในจักรวาล ภายนอกดูอบอุ่นและมั่นคง แต่ลับหลัง "หลานหลาน มองฉันบ้างได้ไหม? ฉันก็ต้องการการปลอบโยนจากเธอเหมือนกัน..." นักโทษหมายเลขสองเป็นนกแห่งสวรรค์ที่งดงามตระการตา หนึ่งในทายาทของสี่ตระกูลใหญ่แห่งจักรวรรดิ มักจะมองคนอื่นไม่ค่อยขึ้นและหลงตัวเอง แต่แอบเต้นระบำเกี้ยวพาราสีอย่างลับๆ "ซื่อหลาน ชอบไหม?" นักโทษหมายเลขสามเป็นเสือดำที่เย็นชาพูดน้อย มกุฎราชกุมารเดิมของจักรวรรดิ มีข่าวลือว่าไม่สนใจผู้หญิง แต่ความจริงคือ "หลานหลาน ฉันก็ตีลังกาได้นะ" นักโทษหมายเลขสี่เป็นกระต่ายลิงซ์ขนฟูที่ปากกับใจไม่ตรงกัน "หลานหลาน ถ้ามีฝีมือก็ลองมาลูบอีกครั้งสิ...อ๋าวววว..." นักโทษหมายเลขห้าเป็นจิ้งจอกแดงเก้าหางที่สง่างามและสูงศักดิ์ อดีตหัวหน้าโจรสลัดอวกาศที่ได้รับแต่งตั้งจากจักรวรรดิ พูดอย่างอ่อนโยนว่า "หลานหลาน มนุษย์สัตว์คนอื่นมีหางเก้าหางให้เธอลูบเหมือนฉันไหม?" ผู้คุมคนก่อนๆ ลำบากแสนเข็ญ ส่วนซื่อหลานเผชิญกับเหล่ามนุษย์สัตว์ขนฟูที่แข่งกันประจบและรู้สึกจนปัญญา...